93با آنان موافقت كرد و آزاد شد و گريه كنان به سوى پيامبر صلى الله عليه و آله آمد، پيامبر اشك از چشمان او پاك كرد و فرمود:

«إن عادوالك فعد لهم بما قلت » ؛ «اگر بار ديگر گرفتار شدى، باز خواستۀ آنان را عملى كن.» ¹

تقيه يك اصل عقلايى است و اساس آن را تقديم اهم بر مهم تشكيل مى‌دهد و مؤمن آل فرعون، با اين كه عقيدۀ محكمى داشت، ولى آن را مكتوم و پنهان مى‌ساخت تا از اين طريق بتواند جان و عرض خود را از تعريض فراعنه حفظ كند و به موسى و بنى اسرائيل خدمت نمايد. چنان كه وحى الهى دربارۀ او مى‌فرمايد:

وَ قٰالَ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ إِيمٰانَهُ أَ تَقْتُلُونَ رَجُلاً أَنْ يَقُولَ رَبِّيَ اللّٰهُ ... ²

«آيا مردى را مى‌كشيد به خاطر اين كه مى‌گويد پروردگارم خداست؟»

ممكن است گفته شود: اين دو آيه و همچنين آيۀ لاٰ يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكٰافِرِينَ أَوْلِيٰاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ