56حضرت هادى عليه السلام با آنكه بيشتر دوست داشت در شهر و وطن خود يعنى مدينه بماند، به سامرّا آمد. چند سال بعد هم خانوادۀ او به اين شهر آمدند. مدت 20 سال از عمر خود را در اين شهر گذراند و با همۀ محدوديتها و كنترلها، هدايت شيعه را برعهده داشت. سرانجام در سنّ 41 سالگى به دستور متوكّل عباسى به شهادت رسيد و در همان خانۀ خويش كه خانۀ وسيعى بود به خاك سپرده شد.
پس از شهادت امام هادى عليه السلام در سال 254 هجرى، امامت شيعه به فرزند او امام حسن عسكرى عليه السلام رسيد. امام عسكرى هنگام شهادت پدر، جوان بود. او هم از طرف خلفاى عباسى مورد آزار و سختگيرى قرار مىگرفت و به شدّت زير نظر بود. پس از چند سال، در سن 28 سالگى در سال 260 هجرى به دست «معتمد عباسى» شهيد شد و در همان خانه كنار قبر پدر بزرگوارش به خاك سپرده شد. هم به اين امام و هم به پدر بزرگوارش امام هادى «عسكريّين» مىگويند، چون در اين شهر نظامى و محدودۀ حضور لشكريان سكونت داشتند. امام عسكرى 11 سال در اين شهر زيست و از همين جا با پيروان ارتباط داشت و آنان را ارشاد و هدايت مىكرد و در همين خانه بود كه امام زمان عليه السلام در نيمۀ شعبان در سال 255 هجرى چشم به جهان گشود، تولّدى معجزهآسا، كه درباريان از ولادت او آگاه نشدند.
به هر حال، آن خانۀ بزرگ كه مدفن آن دو امام شد، ديوارى بلند داشت و پنجرهاى رو به بيرون و خادمى كه به كارهاى آن رسيدگى مىكرد. مدّتها زائران قبر اين دو امام، بيشتر از پشت آن پنجره قبر امامان خويش را زيارت