35تسليم شوند و از ابن زياد و يزيد پيروى كنند.
از دوم محرّم كه وارد اين سرزمين شدند و اردو زدند، تا هفتم محرم گاهى نفرات امام، حلقۀ محاصره را مىشكستند و مشكهاى خود را پر از آب مىكردند و به خيمهها برمىگشتند. امّا با مراقبت بيشتر سپاه دشمن، از روز هفتم به بعد، كار تهيّۀ آب مشكل شد و در خيمهها كمبود آب بود.
تا اوج عطش و تشنگى كه روز عاشورا بود.
نهر علقمه را به ياد داشته باش، دوباره به آنجا سر خواهيم زد و از شهيد علقمه ياد خواهيم كرد.
وقتى امام در اين سرزمين فرود آمد، دستور داد خيمهها را بر پا كنند، امّا آنها را به صورت نزديك به هم و به حالت نيم دايره. خيمۀ امام در وسط اين خيمهها بود. بعضى از خيمهها مخصوص امام و اهل بيت او و جوانان هاشمى بود، برخى براى ياران و همراهان و بعضى هم مخصوص سلاح و ادوات جنگ و مشكهاى آب و...
امروز وقتى به كربلا مىروى، به ديدن محلّى مىروى كه به فاصلۀ بيش از 200 متر دورتر از حرم امام حسين عليه السلام قرار دارد و به صورت بناى يادبودى است كه جايگاه خيمههاى امام حسين عليه السلام را نشان مىدهد كه از محلّ درگيرى و ميدان جنگ فاصله داشت.
بگذريم. روز عاشورا فرا رسيد. امام و فرزندان و يارانش از جلوى اين خيمهها به طرف ميدان مىرفتند و مىجنگيدند. يك بار حملۀ عمومى طرف صبح انجام گرفت، از آن پس نبرد تن به تن. ابتدا ياران امام يكايك به ميدان رفتند و جنگيدند و شهيد شدند. سپس جوانان هاشمى و در