66
«اَللّٰهُمَّ تَقَبَّل مِنّاٰ هٰذَا القَليٖلَ مِنَ القُرْباٰن»!
[ خدايا اين قربانى كوچك را از ما خاندان قبول فرما 1!]
براستى اگر اين نقل معتبر و صحيح باشد دليل بزرگ ديگرى بر عظمت روح و نيروى فوقالعاده دختر بزرگوار على عليه السلام است كه گذشته از اين كه با ديدن آن منظرۀ جانسوز خود را نباخته بلكه با اين عمل و گفتار خود درس شجاعت و شهامت و استقامت و پايدارى در راه دين به همۀ مردان و زنان آزادۀ مسلمان مىدهد، و خود اين عمل و گفتار در شكست روحيۀ دشمن تأثيرى شگفتانگيز دارد و حقانيت گوينده را بهثبوت مىرساند كه بر اهلبصيرت پوشيده نيست و در تاريخ نمونههاى فراوانى دارد.
بهسوى كوفه
بدين ترتيب اسيران و حرم آلعصمت را از كربلا بهسوى كوفه حركت دادند و دختر اميرالمؤمنين عليه السلام نيز همچون سپهسالارى جديد كه با شهادت رهبر عاليقدر و فرماندۀ فاتح جنگ مأموريت يافته بود تا پيگير فتح و پيروزى گذشتۀ او باشد و براى فتح سنگرهاى تازه به منطقهاى ديگر برود و به منظور شكست كامل دشمن تا پايتخت وى به تعقيب او برود، با دلى سرشار از ايمان و قلبى لبريز از اطمينان و اميد به شكست قطعى و نابودى حتمى دشمن حركت كرد و هيچ كدام از آن مصيبتهاى