959 . قرآن مىفرمايد:
«اگر خداوند بعضى از مردم را به بعضى دفع نمىكرد، البته زمين به فساد كشيده مىشد...» 1 حال آن مردمى كه عامل فساد مىشوند و آن مردمى كه فساد را دفع مىكنند، اينها منشأ نفع و ضررى نيستند؟
10 . ما انسانها درك مىكنيم و در قرآن هم توجه داده شده كه كارهاى خوب مانند انفاق بايد انجام گردد، 2 و از كارهاى بد مانند فتنه و قتل 3 و شرابخوارى 4 و قمار بايد جلوگيرى شود. آيا اينها موجب نفع و ضررى نخواهد بود؟ با مطالعۀ نوشتۀ اين نويسندۀ مغرض درمىيابيم كه ظاهراً كسى به او مطالبى القا نموده و او هم بدون آنكه بفهمد و بسنجد نوشته و پنداشته كه ديگران هم بدون فكر مىپذيرند. در صورتى كه پذيرش بدون فكر و سنجيدن، مطابق منطق اسلام و قرآن نيست. قرآن مىفرمايد:
«مژده دهيد، بندگان مرا، آنانكه سخن را مىشنوند و سپس از بهترين آن تبعيت مىكنند، آنانند كه خدا هدايتشان نموده و آنانند كه صاحبان عقل و خرداند.» 5