87مى‌رساند حرام است؛ زيرا نفع رساننده و ضرر رساننده فقط ذات قادر متعال است. بعد به عنوان دليل، از سه سورۀ قرآن آياتى را آورده كه مربوط به عبادت غير خداست. مانند:

« ...وَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آلِهَةً لاٰ يَخْلُقُونَ شَيْئاً وَ هُمْ يُخْلَقُونَ وَ لاٰ يَمْلِكُونَ لِأَنْفُسِهِمْ ضَرًّا وَ لاٰ نَفْعاً وَ لاٰ يَمْلِكُونَ مَوْتاً وَ لاٰ حَيٰاةً وَ لاٰ نُشُوراً» ؛ ¹

«آن‌ها - مشركان - غير خدا را معبودها و خدايانى گزيدند كه خالق چيزى نيستند و آن‌ها آفريده‌هاى خدايند و براى خود مالك سود و زيانى نبوده و بر مرگ و زندگى و رستاخيز توانى ندارند.»

و بعد آيات ديگرى نيز آورده كه نكوهش عبادت غير خداست. ² و به دنبال آن، جملات زير را از نهج‌البلاغه دربارۀ مردگان آورده:

«پس ايشان (اموات) همسايگانى‌اند، نه خواننده را پاسخ مى‌دهند، نه ستمى را باز مى‌دارند، و نه به نوحه‌گرى توجه مى‌كنند.» ³

نه بر كارهاى نيك و حسنات خود مى‌افزايند، و نه عذرى توانند خواست از كار زشت و ناخوشايند.» ⁴