48
چه كسانى دين را شوخى گرفتند؟
اين نويسنده در قسمتى از نوشتهاش مىنويسد:
«دين خدا كه شوخىپذير نيست، بهشت و دوزخ كه افسانه نيست، مرگ و حساب و كتاب كه توهّم و خيال نيست. اگر ما به همۀ اينها ايمان داريم، قرآن را كتاب آسمانى و دستور زندگى مىدانيم و خداوند را يگانه معبود و كارساز و مشكلگشا مىدانيم. پس چرا خود را از چنگ اين خرافات نمىرهانيم؟ چرا آنگونه كه رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و صحابۀ اخيار و اهل بيت اطهارش عليهم السلام خدا را مىپرستيدند، خدا را نمىپرستيم؟.» 1
اين نويسنده، چنين وانمود مىكند كه او، اهل بيت رسول خدا صلى الله عليه و آله را قبول دارد، ولى زيارت امامان عليهم السلام ، خرافات و به شوخى گرفتن دين است. او مىگويد: «بياييد به قرآن و پيغمبر و اهل بيت عليهم السلام مراجعه كنيم!».
اما حاضر نيست آيات بسيار قرآن در شأن اهل بيت را بفهمد. او نمىخواهد درك كند كه «اولى الأمر» در اين آيۀ شريفه كه مىفرمايد: