867. در حضور ديگران با دوست و هم اتاقىاش درگوشى صحبت نكند؛ زيرا اين عمل، سبب برانگيختن سوءظن است.
8 . سخن خوب و مفيد ديگران را قطع نكند، و با حوصله و بردبارى گوش فرا دهد؛ شايد حقيقتى به گوش او برسد كه عامل تحولى شگرف در زندگىاش گردد.
9. در صورت اشتباه و خطاى ديگران، نسبت به وى كينه و كدورتى به دل نگيرد، كه خداوند دل كينهدار و آلوده به كدورت را دوست ندارد.
10. از ورود به حريم شخصى و زندگى خصوصى، و پرسش از امور پنهان ديگران به شدت بپرهيزد.
11. از زائران موفق و آنان كه در عبادت پروردگار و خدمت به خلق نشاط دارند، الگو بگيرد و در آن راستا تلاش نمايد.
12. نسبت به همه خوشبين باشد و خود را در عبادت و خدمت و انجام كار خير مقصر بداند، و از بدبينى - كه از حالات شيطانى است - بپرهيزد.
13. از تفحّص و تجسّس نقاط ضعف ديگران، آن هم با هدف ضربه زدن به شخصيت آنان، كه در اين سفر ميهمان خدا هستند، جداً بپرهيزد.
14. در آشتى دادن زائرانى كه احياناً با يكديگر قهر