112برنامهريزىهاى لازم صورت مىگرفت.
از سوى ديگر پس از فاجعۀ خونين سال 1366 و شهادت چهارصد تن از زائران ايرانى در اين فاجعه، و سه سال توقّف اعزام زائران ايران به حج، دغدغههاى فراوانى در مورد برگزارىِ آرام و آبرومندانۀ حج، به ويژه مراسم برائت وجود داشت كه اكنون مجال بازگو كردن آن نيست، همين مقدار اشاره كافى است كه جناب آقاى موسوى خوئينىها كه در دوران رهبرى امام مدّتى مسؤوليت سرپرستى حجّاج را به عهده داشتند، در ملاقاتى كه پيش از سفر با ايشان داشتم، برگزارى آبرومندانۀ حج در وضعيت آن روز را تنها در صورت وقوع يك معجزه ميسر مىدانستند.
بارى، پس از انتصاب به سرپرستى حجّاج به شدّت نگران آيندهبودم، شايد روز دوّم يا سوّم پس از پذيرفتن مسؤوليت، يك روز ظهرهنگامى كه مىخواستم بخوابم، تازه سربر بالين نهاده بودم كه هاتفى جملاتى بدين مضمون گفت: «امسال هيچ خطرى پيش نخواهد آمد!»
اين بشارت در آن بحران روحى برايم بسيار اميدوار