88صاحب اختيار به كار رفته است.
اگر به قراينى كه در پيش و پس اين واژه قرار گرفته است نگاهى بياندازيم، و قراين خارجى مانند آيۀ تبليغ و لحن ويژۀ آن و آيۀ اكمال و شأن نزول آن كه به گفتۀ بسيارى مفسران و تاريخنگاران به دنبال حديث غدير نازل گرديده است وگرد آمدن
همۀ حاجيان در آن گرماى طاقت فرسا را مد نظر قرار دهيم به روشنى در مىيابيم كه مقصود پيامبر(ص) چيزى فراتر از بيان دوستى و مانند آن بوده است.
برجستهترين قرينۀ اين معنا پرسشى است كه پيامبر اكرم(ص) پيش از نصّ بر مولويت على(ع) چندين بار مطرح فرمود: «آيا من نسبت به مؤمنان از خودشان سزاوارتر نيستم»؟
روشن است كه نصّ بر مولويت على (ع) با اين پرسش معنادار ارتباطى تنگاتنگ دارد، بدين معنا كه پيامبر (ص) همان ولايتى را براى على (ع) اثبات مىفرمايد كه براى خود آن حضرت ثابت است.
به نظر مىرسد كه اهل سنّت نسبت به ارتباطموجود ميان صدر و ذيل كلام پيامبر(ص) غفلت يا تغافل داشتهاند! دربارۀ دلالت اين حديث و پاسخ به شبهات اهل سنّت كتب و مقالات فراوانى نگاشته شده است، و طرح همۀ مسائل مربوط به آن از هدف اين نوشتار مختصر كه آشنايى با كلّيات است خارج به نظر مىرسد.
از نخستين كسانى كه دربارۀ دلالت حديث غدير بر