69است. ¹

امّا بايد توجّه داشت كه چنين استنادى استناد

به سخن صحابى در برابر سخن پيامبر(ص) است. چراكه شخص پيامبر (ص) در احاديث متعدّدى اهل بيت خويش و مصاديق حقيقى آيۀ تطهير را معرّفى فرموده است.

برجسته‌ترين نمونۀ اين احاديث حديث شريف كساء ( \ ردا) است كه مى‌توان آن را از طريق شيعه و اهل سنّت متواتر دانست.

در اين حديث شريف آمده است كه رسول خدا(ص) على(ع) و فاطمه(س) را به خود نزديك نمود و در برابر خويش نشاند، و سپس حسن و حسين(عليهما السلام) را بر زانوهاى خود جاى داد. آن‌گاه جامه يا كسايى را بر آنان كشيد و خطاب به آنان آيۀ تطهير را تلاوت نمود

و فرمود: « اللَّهُمّ هؤُلاءِ أَهْلُ بَيْتي وَ أَهْلُ بَيْتي أَحَقّ »؛ يعنى: خداوندا! اينان هستند اهل بيت من، و اهل بيت من سزاوارترند. ²

در روايت ديگرى تأكيد شده كه آيۀ تطهير در همان زمان نزول يافته، و جالب‌تر آن‌كه امّ‌سلمه يكى از همسران پيامبر(ص) كه آن هنگام در خانه حاضر بوده، از آن حضرت پرسيده است كه آيا وى جزو آنان