170را يادآور ايمان، جهاد و شهادت و داراى بركات معنوى فراوان مىشمارد، و از اين رو سجده بر آن در نماز را نيكو مىداند.
علامۀ امينى دربارۀ اين موضوع رسالهاى با عنوان « السجود على التربة الحسينية» دارد كه در آن به شبهات عاميانۀ برخى از اهل سنّت عالمانه پاسخ داده است.
د- جمع بين دو نماز
يكى ديگر از مسائل فرعى كه مورد اختلاف شيعه و اهل سنّت به نظر مىرسد مسألۀ جمع ميان دو نماز است.
شيعيان معمولاً ميان دو نماز جمع مىنمايند بدين معنا كه نماز ظهر و عصر، و نماز مغرب و عشا را در پى يكديگر مىگزارند، امّا اهل سنّت غالباً ميان دو نماز جدايى مىاندازند و از گزاردن يكى پيوسته به
ديگرى مىپرهيزند.
پيش از هر چيز بايد دانست كه اين مسأله از اهمّيت چندانى برخوردار نيست، زيرا جمع ميان دو نماز نه از ديدگاه شيعه واجب است و نه از ديدگاه اهل سنّت نادرست.
شيعه با توجّه به سنّت پيامبر (ص) و احاديث فراوان اهل بيت(عليهم السلام) به دنبال يكديگر گزاردن نماز ظهر و عصر و مغرب و عشا را اگر چه به خاطر عذرى نباشد روا مىداند، هر چند جدا گزاردن نمازها را نيز روا و