83بلال بن رَباح براى بانگ نماز صبح بر بام خانۀ زنى از بنىنجار مىايستاد.
ابن اسحاق نقل كرده كه عروة بن زبير از زنى از بنى نجار روايت مىكند كه گفت: بامِ خانۀ من از خانههاى اطراف مسجد بلندتر بود و بِلال هر صبح بر بام خانۀ من مىرفت و اذان مىگفت. او هر سحر به منزل من مىآمد و مىنشست تا وقت فجر در رسد. چون طلوع فجر را مىديد بر بام مىشد و مىگفت: «أللّهمّ انّي أحمَدُكَ وَ اسْتَعِينُكَ عَلىٰ قُرَيش أَن يُقِيمُوا دينك» سپس آواز به اذان بلند مىكرد. 1
بعضى نيز گفتهاند كه بلال بر ستونى در خانۀ عبداللّٰه بن عمر مىايستاد.
و آن هفت پله داشت و در جوار مسجد شريف نبوى بود.
از آنچه گذشت معلوم شد كه نياز به مكان بلندى براى اذان، مسلمانان را در مدينۀ منوره واداشت كه جاى اذان را از بام مسجد به بلندترين بام منازل مجاور برند بعدها بر بام مسجد شريف نبوى، تا آنجا كه سالها بعد منارهها ساختند و ما در آينده به ذكر آنها خواهيم پرداخت.
دهم: منبرهاى مسجد شريف نبوى
دهم: منبرهاى مسجد شريف نبوى
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «بين خانۀ من و منبرم روضهاى است از روضههاى بهشت». 2 انس روايت كرده كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «گسترۀ