170شُرفه قرار داد.

اين مناره هم در تعمير و عمارت سعودى خراب گرديد و به جاى آن مناره‌اى به شكلى بديع ساخته شد.

3 - منارۀ جنوب شرقى: موسوم به «الرئيسيه» كه هنوز هم به اين نام شناخته مى‌شود و آن منارۀ مجاور قبة الخضراء است و در ركن جنوب شرقى مسجد واقع شده است؛ جانبى كه سابقاً آن را «جهة الملائكه» مى‌خواندند. در زمان ما مردم آنجا را «مهبط الوحى» مى‌نامند. سلطان اشرف قايتباى سه بار آن را عمارت كرد؛ در سال‌هاى 886، 888 و 892 ه‍ . و پى آن را تا آنجا كه به آب مى‌رسد حفر كرد و سنگ‌هاى سياه در آن به كار برد و به بلندى آن 120 ذراع ( \60 متر) افزود. اين مناره به همان حال سابق خود بر پا است. سعوديان آن را هر چند گاه تعمير مى‌كنند كه در همان منظرِ بديع و زيباى خود باقى بماند.

4 - منارۀ جنوب غربى: به منارۀ «باب السلام» مشهور است آن را الناصر محمد بن قلاوون به سال 706 بنا كرد، مطرى از آن ياد كرده است. اما ابن فرحون گويد:

آنكه آن را ساخته شيخ الخدام شبل‌الدوله كافور المظفرى معروف به الحريرى بوده. اين مناره هنوز هم بر پاى است و مورد حفظ و حراست دولت سعودى.

5 - منارۀ غربى: آن را منارۀ «باب الرحمه» گويند. اشرف قايتباى در سال 888 ه‍ . بنا كرد. اين مناره در خارج ديوار مسجد شريف نبوى است، چسبيده به مدرسۀ محموديه كه در آنجا بود. اين مدرسه در عمارت اول سعودى‌ها خراب شد. ¹