146آن ترتيب داد، قرآن‌هاى نفيس نهاد.

هنگامى كه كارها رو به پايان بود، سلطان قايتباى رباط و مدرسه‌اى چسبيده به ديوار غربى مسجد، ميان باب‌السلام و باب‌الرحمه بنا كرد و مئذنۀ كوچكى كه بعدها به مئذنه باب‌الرحمه مشهور شد بساخت. ¹

اندكى پيش از پايان يافتن اين كارها معلوم شد در گنبد بالايى مرقد شريف شكافى پيدا شده، همچنين در مئذنۀ شرقى (مئذنه بزرگ اصلى). پس گنبد را خراب كردند و از نو ساختند و مئذنه را هم تا آخر خراب كردند و زمين را گود كردند و از آنجا بنيانى قوى، به سنگ استوار شده برآوردند و بر روى آن مئذنه را ساختند. و اين همان مئذنه‌اى است كه امروز هم برپاست. ارتفاع آن 120 ذراع ( \ 60 متر) است. اين كار در سال 891 - 892 ه‍ . \1486 - 1487 م . صورت پذيرفت. مشرف و ناظر اين بناها شاهين‌الجمالى بود. ²

در 19 صفر سال 898 ه‍ . \10 دسامبر 1492 م . صاعقه‌اى بر يك طرف اين مئذنه فرود آمد. قسمتى از سنگهايش را پراكنده ساخت ولى مسجد از خسارت در امان ماند. سلطان قايتباى در ماه ربيع‌الثانى سال 898 ه‍ . \18 فوريۀ سال 1493 م . فرمان داد كه آن زيان‌ها را جبران كنند.

مسجد شريف نبوى پس از آبادانىِ دومِ قايتباى، شامل هفت رواق در جانب قبله بود و چهار رواق در جانب غربى و سه رواق در جانب شرقى و چهار رواق در جانب شمالى. ³

سلطان قايتباى 120 متر مربع به مساحت مسجد افزود.

اين كارها آخرين كارهاى عمرانى در عهد اشرف قايتباى بود، يا بكلّى در