143دستخوش حريق شد. اين واقعه در 13 رمضان سال 886 ه . \5 نوامبر 1481 م. اتفاق افتاد. با آنكه سمهودى هنگام حريق در مدينه حضور نداشت و به مكه رفته بود تا از آنجا براى ديدن زن و فرزندش به مصر رود ولى توصيف دقيقى از علّت حريق و كيفيت انتشار آن و كار ساختمان مسجد براى ما ذكر كرده است. 1 او زيارت مكه را قطع كرد تا براى شركت در عمارت مسجد شريف، به مدينه بازگردد.
سمهودى مىگويد در اين حريق جز گنبد داخلى بر مرقد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله كه قايتباى ساخته بود، جايى سالم نماند. منبر و مقصوره سوختند و بيشتر طاقها و ستونها فرو ريخت، اگر چيزى هم باقى ماند، درشرف سقوط بود. 2
او به سلطان اشرف قايتباى، در اوايل رمضان سال 886 ه . \8 نوامبر 1481 م . نامه نوشت. سلطان سخت بيمناك شد و در همان ماه فرمان داد كه بىدرنگ كه مسجد را از آثار حريق پاكيزه سازند. همچنين كارى را كه در تعمير مسجدالحرام آغاز كرده بود تعطيل كرد و گفت كه همۀ آلات عمارت را به مدينۀ منوره ارسال دارند. و دو گروه از كارگران را نيز فرستاد.
گروه اول: حدود صد تن از استادانِ بنّا و نجار و چوببر و نقاش و حجّار و كنده كار وآهنگر و سنگبر. بااين گروه ناظر تعميرات مكه، سنقرالجمالى 3