1191 - بر پلههاى آن شش پلۀ ديگر افزوده شد، تا به نُه پله رسيد. و اين كار به دست مروان حَكَم والى معاويه بر مدينه انجام يافت. 2 - براى منبر درى ساخت به صورت پنجرۀ مشبك. ابن عبد ربه منبر را وصف مىكند و مىگويد:
منبر بر جانب راست محراب بود، در ابتداى رواق سوم از محراب. (محراب در ديوار قبلهاى بود) در روضهاى مفروش از مرمر. گِرداگردش فرو بسته با پلهها.
عرشۀ منبر را ميخ كوبيده بودندكه كسى نتواند بر آن بنشيند؛ زيرا آنجا مكان نشستن رسول خدا صلى الله عليه و آله بوده است. منبر ساده است و در آن - بر خلاف منبرهاى زمان ما - هيچ نقش و نگارى نيست. 1
3 - مناره براى اذان
مناره را عمر بن عبدالعزيز بنا كرد و در هر ركن از اركان مسجد منارهاى بود.
كثيربن حفص گويد: يكى از منارهها مشرف بر خانۀ مروان بن حكم بود.
آنجا خانۀ بنى اميه بود كه هرگاه به مدينه مىآمدند، در آنجا سكونت مىكردند. هنگامى كه سليمان بن عبدالملك براى اداى حج به مكه آمد و مؤذن بر مناره اذانگفت سليمان فرمان داد آن را خراب كنند؛ زيرا مشرف بر خانۀ او بود[!]
از آن پس مسجد شريف نبوى سه مناره داشت. ابن زَباله طول هر مناره را تعيين كرده است:
بلندى منارۀ جنوب شرقى، پنجاه و پنج ذراع ( \ 27/5 متر).
بلندى منارۀ شمال شرقى، پنجاه و پنج ذراع ( \ 27/5 متر).