95فرسخهاى عرض راه، از «شام» الى «مكّه» از اين قرار، يعنى منازل معروفش اسماً عرض شد، ساير منازل، زبان عربى، تركى بود،خاصه وقت رفتن[و] برگشتن هم تخلف مىكرد، چرا كه آبادى نبود، هر جا آب بود يا نبود، منزل مىكردند، به يك نوع نيست اسامى كه به تفصيل عرض شده، مگر جاهاى معروف؛ و فرسخها معلوم نيست الا به ساعت، كه هر ساعتى را به پاى شتر، يك فرسخ مىدانند.
از «شام» الى «مزيرب» سه منزل است، بيست و چهار ساعت، هشت روز اوتراق است، «مزيرب» جاى وسيع است، آب فراوان دارد، بدترين آب و هواى دنيا است، عرب از خارج مىآيد، براى خريد و فروش.
عين زرقا 1
سه منزل [است.] بيست و چهار ساعت، توقف نيست، جاى بسيار خوب است، آب صحيح دارد، آبادى و قلعه محقر است.
معان
پنج منزل است، شش ساعت تمام، يك روز اوتراق است، دو قلعه و دو آبادى دارد، بسيار جاى معمورى است، انار خوب دارد.
تبوك
پنج منزل است و شصت و شش ساعت، قلعۀ محقرى از عرب دارد، منزلگاه حجاج شام است، نخلستان زيادى دارد، «حضرت فخرىمآب» در سال نهم، جهت غزا، به اين جا تشريف آوردند، چون آب نهرش كم بود، از آب نهر گرفته، باز به نهر ريختند، چشمهاى نابع 2 شده، آب نهر را افزود، قلعه تبوك را «سلطان سليمان قانونى» فرمود، از