79نباشد، بعضى علما گويند كه تركِحجّ استحبابى، از كمك به ظلم بهتر و افضل است، چون اين اعمال بدعتهايى است كه پيش آمده و تن دادن به آن سنت رايجش خواهد كرد و موجب ذلت و خوارى مسلمانان است.
3 - توسعه در زاد و توشه و بذل و انفاق، كه نه اسراف باشد و نه امساك؛ اسراف آن است كه مانند عياشهاى بىبند و بار بهسر برد و امساك آن است كه به خود و ديگران سختى دهد. بذل مال در راه خدا اسراف نيست؛ چنانكه گفته شده، در اسراف خير نيست و در خير اسراف نيست. . .
4 - ترك رفث و فسوق و جدال؛ چنانكه قرآن كريم تصريح نموده:
رفث، هر لغو و بيهوده و فحش است و آنچه راجع است به روابط جنسى زن و مرد، كه اين حس و غريزه را تحريك نمايد.
فسق، اسم جامعى است براى هر گونه خروج از اطاعت.
جدال، مبالغه در خصومت و گفتگو است كه موجب كينه و دشمنى شود.
5 - حج را پياده انجام دهد، مگر آنكه موجب ناتوانى از انجام و اتمام عمل يا بيمارى شود.
6 - از سوار شدن بر محملهاى داراى روپوش اجتناب نمايد.
7 - به خود نپردازد و ظاهر خود را نيارايد و از افتخارات اجتناب نمايد تا در زمرۀ عياشها و گردن فرازان درنيايد و از حزب فقرا و بيچارگان خارج نگردد.