1163-چنانچه پس از بجا آوردن جزئى از اجزاء نماز؛مثلاً خواندن حمد و يا يك كلمه از آن شك كند كه صحيح بجا آورده است يا نه،به شك خود توجه نمىكند و لازم نيست دوباره بجا آورد؛نماز را ادامه مىدهد و صحيح است.
4-شك در ركعت،يعنى در بين نماز در تعداد ركعتهاى خوانده شده شك كند؛مثلاً هنگام خواندن تسبيحات نداند كه اكنون ركعت چهارم را مىخواند يا سوم؟
5-اگر در تعداد ركعتهاى نماز مستحبى شك كند،بنابر دو مىگذارد چون تمام نمازهاى مستحبى-بجز نماز وتر و اعرابى - دوركعتى است پس اگر شك بين يك و دو يا دو و بيشتر از آن پيش آيد، بنابر دو مىگذارد و نماز صحيح است.
6-در نماز جماعت،اگر امام جماعت شك كند ولى مأموم شك نداشته باشد و مثلاً با گفتن«اللّٰه اكبر»امام را مطّلع كند،امام جماعت به شك خود اعتنا نمىكند و همچنين اگر مأموم شك كند ولى امام جماعت شك نداشته باشد،همانگونه كه امام جماعت نماز را انجام مىدهد او هم عمل مىكند و صحيح است.
7-اگر يكى از شكهايى كه نماز را باطل مىكند پيش آيد،بايد كمى فكر كند و چنانچه چيزى يادش نيامد و شك باقى ماند،نماز را بهم مىزند و دوباره شروع مىكند.