327«بنى‌هاشم» و «بنى مطَّلب بن عبد مناف» به «ابوطالب» پيوستند و همگى - جز «ابولهب ابن عبدالمُطَّلب» كه با قريش همكارى داشت - همراه وى در «شِعْبِ ابى طالب» درآمدند. 1
ياقوت‌گفته‌است: شِعْبِ‌ابى‌يوسف همان شعبى‌است كه رسول‌خدا ص - و بنى‌هاشم هنگامى‌كه قريشيان عليه آنان هم‌قسم شدند بدانجا پناه آوردند.
اين شِعْب از آن عبدالمطلب بوده، سپس به خاطر ضعف بيناييش آن را ميان فرزندانش تقسيم نمود و رسول خدا - ص - سهم پدر خويش را گرفت. منازل و محل سكونت بنى‌هاشم نيز در آن قرار داشته است.
مؤلف كتاب معجم معالم الحجاز پس از نقل اين مطلب مى‌نويسد: اين شعب سپس به شِعْبِ ابى‌طالب معروف گرديد. و آن را شِعْبِ بنى‌هاشم نيز ناميده‌اند و هم اكنون به شعب على شناخته مى‌شود. اين شعب در دهانۀ شمالى كوه ابوقبيس وبين اين‌كوه وخندمه قرار دارد. ولادت رسول خدا - ص - در همين مكان بوده و حدود سيصد متر با مسجدالحرام فاصله دارد. اينك تبديل به كتابخانه شده و سپس در سال 1399 هجرى قمرى در طرح توسعه خيابان غزّه از بين رفته است. 2
رفاعه رافع الطهطاوى نيز شِعْبِ ابى‌طالب را جايگاه محاصره شدگان دانسته، مى‌گويد: هاشميان همه به ابى‌طالب در شِعْبِ او پناه آوردند. 3
ابراهيم رفعت پاشا مى‌نويسد: در طرف شرق منطقه قشاشيه، شِعْبِ