325و همراهانش توسط افراد قريش محاصره گرديدند را شِعْبِ ابى‌طالب ذكر كرده‌اند كه به برخى از آنها ذيلاً اشاره مى‌شود:
بنى‌هاشم و فرزندان مطلب بدنبال فشار قريش نزد ابوطالب رفته و - جز ابولهب - همگان به درّه‌اى كه منسوب به ابوطالب و به شِعْبِ ابى‌طالب شهرت يافته بود، درآمدند. 1
طبرى مى‌نويسد: از پى پيمان قريشيان، بنى‌هاشم و بنى‌المطلب به شِعْبِ ابوطالب رفتند و با وى فراهم شدند - به جز ابولهب كه به قريش پيوست و با آنها بر ضد مسلمانان هم سخن شد - . 2
رفيع‌الدين اسحاق بن محمد همدانى (م 623 ه . ق) مى‌نويسد:
بنى‌هاشم و بنى‌مطلب چون ديدند كه قريش در عدواتِ ايشان چندان مُظاهَرَت و مُبالغت بنموده‌اند و چنان عهدنامه بنوشتند، ايشان نيز برخاستند و به جمعيت بَرِ ابوطالب آمدند و پيش وى بنشستند و با هم عَهد كردند و اتفاق بنمودند كه نُصْرت و مُعاونت سيّد - عليه‌السلام - دهند و حَصْمى قريش كنند و در جملۀ احوال، آنچه بطريق تعصّب و حمايت بود پيغمبر - عليه‌السلام - را نگاه دارند. 3
پس هاشميان جز ابى‌لهب و مطلبيان همگى به ابى‌طالب پيوسته و در شِعْبِ او بر وى داخل شدند و دو يا سه سال آنجا ماندند. 4