322محاصره به حركت واداشت، وى به همراه زهير بن ابى اميه، و مطعم بن عدى، و ابوالبخترى، و زمعة بن اسود بن مطلب، شبانگاهان در دهانۀ درّۀ حجون كه از مناطق بالاى مكه است قرار گذاشته، آنجا جمع شدند و پيمان بستند تا در مورد لغو پيمان‌نامه اقدام كنند. 1
دهانۀ درّه حَجُون همان جايى است كه قبرستان ابوطالب قرار دارد و اگر شِعْب در اينجا قرار داشته و پيامبر - ص - و يارانشان نيز در اين مكان تحت محاصره بوده‌اند معنى نداشت افرادى كه از آنان ياد شد، مخفيگاه خود را آنجا قرار دهند و جايى اجتماع كنند كه هر لحظه خطر در كمين آنها باشد.
استفاده از اين مكان به عنوان مخفيگاه، نشانگر آن است كه حجون خارج و يا حداقل كنار مكه بوده است.
پاره‌اى از روايات نيز با صراحت، حجون را خارج مكّۀ آن روز دانسته است و بر اين اساس نمى‌توان گفت پيامبر - ص - و ياران و خويشاوندانشان همگى از مكّه خارج و در بيرون شهر اقامت گزيده‌اند!
عبيد بن زراره از امام صادق - ع - نقل مى‌كند كه فرمود: هنگامى كه ابوطالب وفات يافت جبرائيل بر رسول خدا - ص - نازل شده گفت: «يا مُحمّد اخْرُجْ مِنْ مَكّه...»؛ «اى محمد از مكه خارج شو» كه در اين شهر ياورى براى تو نيست. قريش نيز بر رسول خدا - ص - هجوم آوردند، آن حضرت نيز ترسان بيرون شد تا به كوهى در مكه كه به آن حَجون مى‌گفتند رسيد و آنجا ايستاد. 2
ابوطالب خبر خورده شدن صحيفه را به مشركان اطّلاع داد و همراه