261دستور رسول خدا ص - در روز دهم ذيحجه (روز عيد قربان) در منا براى مردم قرائت فرموده و براساس دستور خداوند چهار ماه به مشركين مهلت داد تا تصميم بگيرند مسلمان شده و يا بر كفر و شرك باقى بمانند و در نتيجه كشته شوند. چهار ماه از اين قرار بود: بيست روز باقيمانده از ماه ذيحجه، تمامى ماه‌هاى محرّم، صفر، و ربيع‌الاوّل و ده روز از ربيع‌الثانى، كه در نتيجه روز يازدهم ربيع‌الثانى مهلت چهار ماهه پايان مى‌پذيرفت. بر اين اساس آنها كه روز عرفه را يوم الحج الاكبر بدانند يك روز به چهار ماه خواهند افزود و اين با آيه ناسازگار است.

صاحب تفسير المنار نيز مى‌گويد: اين چهار ماه از روز دهم (عيد قربان) ذيحجّه سال نهم (كه پيام برائت در آن ابلاغ شد) آغاز و در دهم ربيع‌الآخر سال دهم خاتمه مى‌يابد. ¹

در روايت ديگرى آمده است: در حالى كه على بن ابى طالب - ع - روز عيد قربان، بر مركبى سفيد رنگ سوار گشته، به طرف جبانه حركت مى‌كرد، مردى آمد و لجام اسب آن حضرت را در دست گرفت و سئوال كرد روز حج اكبر كدام است؟ حضرت پاسخ دادند: همين امروز است، [ سپس فرمود:] از مقابل مركب كنار برو. ²

منابع اهل سنّت از افرادى مانند ابن عباس، سعيد بن جبير، ابن زيد، نخعى، شعبى، سدى، ابن ابى اوفى، و ابن مردويه... نيز نقل كرده‌اند كه: «مراد از يوم الحج الاكبر روز عيد قربان است.» ³

از مجاهد نيز روايتى نقل شده كه حج اكبر را يوم النحر مى‌داند. ⁴