217ميان آن در تا وسط صفا، يكصد و دوازده و نيم ذراع است، صفا داراى دوازده پله سنگى است و از وسط صفا تا كنار نشانۀ مسعى - كه همان كنارۀ مناره است - يكصد و چهل و دو و نيم ذراع است، نشانه به صورت ستون استوانه شكلى است كه بلندى آن سه ذراع است و كنار مناره ساخته شده و از زمين چهار ذراع بلندتر و كاشى‌كارى شده است، بالاى آن لوحى به بلندى يك ذراع و هيجده انگشت و پهناى يك ذراع قرار دارد و با آب طلا بر آن چيزى نوشته شده است و بالاى آن يك طاق از چوب ساج قرار دارد. فاصله ميان اين نشانه كه كنارۀ مناره است تا نشانه سبز رنگ كه بر در مسجد نصب است و از آنجا بايد هروله كرد، يكصد و دوازده ذراع است و هروله فقط ميان همان دو نشانه صورت مى‌گيرد. بلندى نشانه‌اى كه در مسجد نصب شده ده ذراع و چهارده انگشت است. شش ذراع آن به صورت استوانه‌اى سپيد رنگ است و بالاى آن استوانه‌اى به بلندى دو ذراع و بيست انگشت و سرپوشيده از كاشى سبز است. بالاى آن لوحى به بلندى يك ذراع و هيجده انگشت قرار دارد و با آب طلا بر آن چيزى نوشته شده است. فاصله ميان نشانه‌اى كه بر در مسجد است تا مروه، پانصد و نيم ذراع است مروه پانزده پلكان دارد و فاصله ميان صفا و مروه هفتصد و شصت و شش و نيم ذراع است، فاصلۀ ميان نشانۀ در مسجد تا نشانه ديگر كه روبروى آن و كنار خانه عباس بن عبدالمطلب قرار دارد، سى و پنج و نيم ذراع است كه در واقع پهناى مسعى است، فاصله ميان نشانه كنار خانه عباس تا نشانه‌اى كه كنار خانه ابن عباد و روبروى نشانه‌اى است كه كنار مناره نصب شده است و طول وادى آن دو، يكصد و بيست و يك ذراع است. ¹