157ديوار كعبه مىبرد. در زمان عمر بن خطاب سيلى آمد و به نام «سيل امّ نهشل» معروف شد؛ زيرا سيلاب، امّ نهشل دختر «ابىعبيدة بن ابى احيحه سعيد بن عاص» را با خود برد و وى در اين حادثه مرد،اين سيل مقام را نيز از جاى كند و تا پايين شهر مكه همراه خود برد، پس از فرونشستن سيلاب، مردم مقام را يافتند و آن را كنار كعبه آورده، به پرده كعبه بستند سپس نامهاى به عمر نوشته، جريان را به او خبر دادند، عمر كه از اين حادثه ترسيده بود، در ماه مبارك رمضان به قصد انجام عمره به حج آمد و پس از ورود به مسجدالحرام ديد كه مقام از جاى كنده شده و نشانههاى آن مكان نيز از بين رفته است. مردم را دعوت كرد و به آنان سوگند داد كه هركس اطلاعى از جاى دقيق مقام ابراهيم دارد او را اطلاع دهد. مطّلب بن ابىوداعۀ سهمى گفت: من چون از چنين پيشامدى هراسان بودم قبل از اين حادثه فاصلۀ مقام را تا حجرالأسود و تا حجر اسماعيل و چاه زمزم با نخ اندازه گرفته و در خانهام آن اندازهها را دارم. عمر به او دستور داد تا همانجا نشسته و كسى را مأمور كرد نخها را بياورد، پس از آن كه نخها را آوردند اندازه گرفتند، جاى مقام در همين مكان فعلى تعيين شد، ديگران نيز بر درستى اين مكان شهادت دادند. پس از آن كه درستى اين مكان براى وى روشن شد، ابتدا پايهاى براى مقام بساخت و آنگاه مقام را بجاى خود انتقال داد كه تا امروز در همان مكان باقى است.
وى سپس سيلبندى در منطقۀ بالاى مكه ايجاد و از آن تاريخ تا كنون - تا زمان ازرقى - سيلاب مقام را فرا نگرفته است. ازرقى آنگاه مىنويسد:
سيلبندى كه عمر احداث كرد، در حدود كوچهاى كه به نام زقاقالنار معروف است ساخته شده بود.
البته در سال دويست و دو ه . ق. بار ديگر سيلى آمد كه به نام «سيل