110است - كه: «چون پروردگار فرشته‌اى را براى انجام كارى به زمين گسيل مى‌دارد فرشته اجازه مى‌گيرد كه به خانه كعبه طواف كند و به آرامى به زمين فرود آيد.» ¹

بدليل همين اهميت است كه كعبه در تمام سال طواف كننده دارد و شگفت‌انگيزتر آن كه هنگام باران، مردم به جاى پناه بردن به زير سقف، به سوى كعبه شتافته، تلاش مى‌كنند خود را كنار كعبه و زير ناودان طلا برسانند و از آب بارانى كه از بام كعبه فرو مى‌ريزد استفاده نموده، متبرّك شوند.

حافظ محب‌الدين طبرى مى‌گويد:

«گفته‌اند از روزى كه خداوند كعبه را پديد آورد، همواره انسان‌ها، جنّيان و فرشتگان گرداگرد آن طواف نموده‌اند و هرگز از طواف كننده خالى نبوده است.» ²

برخى از شيفتگان طوافِ خانۀ خدا هنگام جارى شدن سيل در مسجدالحرام نيز، دست از تلاش برنداشته، شناكنان گرد كعبه طواف مى‌كردند ابن زبير از زمرۀ اين كسان است. ³

قاضى عزالدين نيز از جدّ خويش شنيده كه: شناكنان خانه خدا را طواف كرده است و آب به حدّى بوده كه هنگام رسيدن به ركن حجرالاسود، در آب فرو مى‌رفته تا بتواند حجرالأسود را لمس نمايد. ⁴