103عمل مى‌كردند و خداوند ما را به آن فرمان داده است» منظور برهنه طواف كردن ايشان است. ¹

ابن عباس در ذيل آيۀ شريفه «خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ» ² گفته است: چون مردانى بودند كه برهنه طواف مى‌كردند، پس خداوند آنان را به زينت فرمان داد و مراد از زينت همان لباس، پوشانندۀ عورت و انواع لباس‌هاى خوب است. ³

طاووس نيز گفته است: خداوند در اين آيه مردم را به پوشيدن ابريشم و ديباج امر نفرموده، ليكن بدان علت كه گروهى برهنه طواف مى‌كردند و اين چنين بود كه وقتى به مكه مى‌آمدند لباس‌هاى خود را خارج مسجد درآورده، سپس وارد مى‌شدند، پس اين آيه نازل شد كه «يٰا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ.» ⁴

مرحوم علامۀ طباطبايى - قدسّ سرّه - معتقدند: آيه اختصاص به برهنه طواف كردن و پوشيدن لباس نداشته، و كليه آياتى كه در آغاز آن خطاب بنى‌آدم آمده است، احكام عامى را بيان مى‌كنند كه اختصاص به ملّت خاصى ندارد. روايات وارده در اين زمينه را نيز از اخبار آحادى مى‌دانند كه به هيچ وجه حجيّت ندارد. سپس مى‌فرمايند: ابن عباس در اين روايت يك حقيقت خارجى را تطبيق بر آيۀ قرآن كرده است. ⁵