88 وَ أَرْضُ اللّٰهِ وٰاسِعَةٌ إِنَّمٰا يُوَفَّى الصّٰابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسٰابٍ ¹

«بگو اى بندگان باايمانِ من، از پروردگارتان پروا گيريد. براى آنان‌كه در اين دنيا نيكى كردند، خير و نيكى است و زمين خدا گسترده است، همانا پاداش صابران بدون حساب داده شود.»

مصطفىٰ صلى الله عليه و آله مى‌دانست كه «اصحمۀ نجاشى» پادشاه حبشه، پادشاهى است دادگر و به كسى ستم نمى‌كند، از اين‌رو مسلمانان را فرمود كه براى نگهدارى دين خود به حبشه هجرت كنند. بنابراين در ماه رجب پنجمين سال بعثت نخستين گروه از ياران پيامبر به حبشه هجرت كردند، اين گروه را دوازده مرد و چهار زن تشكيل مى‌داد و رييس آنها عثمان بن عفان بود كه رقيه دختر پيغمبر صلى الله عليه و آله نيز با وى بود و پيامبر دربارۀ آنان گفته بود:

«آنها نخستين خاندانى هستند كه پس از ابراهيم و لوط - عليهماالسلام - در راه خدا مهاجرت مى‌كنند.» ²

فاطمۀ زهرا با خواهر خود رقيّه وداع كرد، جدايى سخت است اما به جهت اهميّت ترويج دين خدا آسان مى‌شود، نه تنها جدايى بلكه همه چيز آسان مى‌شود. ترك مال، فرزند و وطن، در راه اعلاى كلمۀ حق و دين قابل تحمّل مى‌گردد. رقيّه دختر پيغمبر صلى الله عليه و آله از