894را از ترس و وحشت آن سه موضوع نجات خواهم داد: 1. هنگامى كه نامۀ عمل از چپ و راست به او عرضه مى‌شود؛ 2. هنگام عبور از صراط؛ 3. هنگام سنجش اعمال.

4. شفاعت: قال النبى صلى الله عليه و آله : «

من زارنى حيّاً و ميّتاً كنت له شفيعاً يوم القيامة ». ¹

بنابر فرمايش پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله يكى از پاداش‌هاى زاير حرم نبوى چه در دوره حيات و چه در زمان ممات ايشان، شفاعت زاير است... يعنى حضرت به عنوان يكى از شفيعان روز جزا، زاير را از عذاب الهى نجات مى‌دهد و نقش ميانجى را در آخرت ايفا مى‌كند.

نتيجه‌گيرى

زيارت، حضورى عارفانه و مشتاقانه در بارگاه پاكان جهان و تشرف به حرم‌هاى مقدس و نورانى آنان است. زيارت، شرفيابى به محضر اهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله و كسب فيض و بركات معنوى از ساحت آن بزرگواران است. زيارت، كه واقعيتى اصيل، عينى و خارجى است، آثار و بركات فراوان دارد و از سه ركن اصيل مركب است:

1. زاير، يعنى شخصى كه ميل و گرايش به كسى يا چيزى دارد.

2. مزور، يعنى شخصى يا چيزى كه ميل به اوست.

3. خصيصه‌اى نفسانى به نام گرايش قلبى كه با تكريم و تعظيم و انس گرفتن با مزور همراه است.

اگرچه معناى شرح الاسمى زيارت، آسان و گفتن آن روان است، ليكن معناى حقيقى آن با حقايق و معارفى همراه است كه بايد به تدريج آنها را آموخت؛ زيرا به صورت يك اصل و قاعدۀ كلى هر حقيقتى كه ميزان تأثير كمى و كيفى آن گسترده و عميق باشد ضرورتاً از معنا و لب بيشترى برخوردار است و زيارت از اين مقوله است.

از اين‌رو در امر زيارت بايد دو موضوع خاص مورد توجه و دقت قرار گيرد:

اول اين‌كه، انسان پس از مرگ از حياتى برتر و كامل‌تر برخوردار است و ارتباط و تعلق او به عالم بالا و انس و حشر او با جواهر قدسى موجب گسترش وجود و ميدان