874بشنوند و او را اطاعت كنند كه خداوند فرمود: «أَطِيعُوا اللّٰهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ ». ¹

در مباحثى كه دربارۀ مربى (معصوم) عنوان شد، نتيجه گرفتيم كه امام بر گردن شيعيان حقوقى دارد و شيعه واقعى كسى است كه حقوق امام خود را ادا نمايد و در حوزۀ رهبرى امام خويش، حركت كند و خواسته‌ها و آرزوهايش و اعمال و رفتارش، مورد رضاى باطنى امام قرار گيرد كه همان رضايت خداوند است.

زيارت كه بهترين روش ارتباط امام با مأموم است، در حقيقت انگيزه و محركى براى انسان است تا به ديدار مربى و معلم و ولى نعمت خويش برود و با امام خود ديدار كند و حضور امام را در زندگى به ثبوت برساند.

ب) متربى (انسان يا زاير)

اينك بايد پرسيد زاير واقعى كيست؟ براى يافتن پاسخ اين سؤال، به كلام معصومين عليهم السلام رجوع مى‌كنيم. امام جواد عليه السلام دربارۀ زيارت حضرت رضا عليه السلام فرمودند:

«اگر كسى با شناخت حق وى، او را زيارت كند، براى او ثواب هزار حج نوشته مى‌شود». ² از امام كاظم عليه السلام رسيده است: «هر كس امام رضا عليه السلام را (كه در شهر غربت از دنيا مى‌رود) زيارت كند، در حالى كه تسليم امر او و عارف به حقش باشد، در پيشگاه الهى از منزلت شهداى بدر برخوردار است». ³

در اين زمينه از امام صادق عليه السلام پرسيدند كه مقصود از عرفان به حق امام چيست؟ ايشان فرمود: «بداند او امامى است كه اطاعتش (از طرف خدا) فرض و واجب است». ⁴ امام جواد عليه السلام معرفت و بينش زايرى را مورد تأييد قرار مى‌دهد كه عارف به حقّ امام باشد. پس كسى كه به زيارت ايشان برود، در حالى كه شناسندۀ حق آنهاست و