823كريم در اين باره مىفرمايد: «فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللّٰهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيهٰا بِالْغُدُوِّ وَ الْآصٰالِ ...»؛ 1 در خانههايى كه خداوند اجازه داده است كه مقام و منزلت پيدا كند و ذكر خداوند در آن گفته شود و در صبحگاهان و شامگاهان تسبيح و تقديس او در آن خانهها شود. سِرّ همۀ سفارشاتى كه دربارۀ زيارت اماكن قدسى و معنوى شده است، اين است كه انسان از فيوضات مادى و معنوى آنها بهرهمند گردد و زندگانى دنيوى و اخروى خود را به واسطۀ آن درخشان و پر ثمر گرداند.
ما در ادامۀ مبحث به تأثيرات معنوى و روحى زيارت در روان انسان، كه اصلىترين ثمرۀ زيارت است، مىپردازيم.
تأثيرات زيارت در رفتار و شخصيت
زيارت و تشرف به اماكن مقدس و انس با چنين مكانهاى نورانى و معنوى، مىتوان تحولات و تغييرات مثبتى را در روح و روان و شخصيت آدمى بگذارد كه مهمترين اين تأثيرات از اين قرارند:
1. زيارت و امنيت روانى
يكى از تأثيرات روانى مهمى كه زيارت اماكن مقدس در روح و روان آدمى ايجاد مىكند و مىتواند از او يك شخصيت ايدهآل با رفتارهاى شايسته بسازد، مسألۀ آرامش و آسايش قلبى و روانى زاير مىباشد. بدون ترديد يكى از نيازهاى اساسى انسان كه حتى امكانات مادى هم در سايۀ آن معنا پيدا مىكند و بدون آن زندگى چيزى جز تحمل رنج و بدبختى و ناراحتى نمىباشد، آرامش روحى و روانى است. يكى از انگيزههايى كه روانشناسان و روانكاوان دربارۀ آن بحث مىكنند و موجب مىشود كه انسان از ناراحتى و اضطراب رهايى يابد، اثبات وجود و يا انگيزۀ امنيتطلبى است. 2 يعنى انسان به خودش بقبولاند و تلقين كند كه يك نيرويى والا وجود دارد كه