7331. گناه زدايى: گناه اثرى تاريك بر دل آدمى مىگذارد و ميل و رغبت به انجام كارهاى نيك و خدايى را كاهش مىدهد. در عوض دعا و بندگى و ياد خدا وجدان خدايى را در دل انسان پرورش مىدهد و علاقه به انجام كار نيك را در وجود انسان بيشتر كرده و باعث تقرب به پروردگار و دورى از فساد و شرّ و گناه مىگردد. «إِنَّ الصَّلاٰةَ تَنْهىٰ عَنِ الْفَحْشٰاءِ وَ الْمُنْكَرِ». 1 مىدانيم كه بخش مهمى از نماز دعاست.
2. درمان رذايل اخلاقى: در نهج البلاغه پس از اشاره به پارهاى از صفات رذيله در رفتار انسانى، از جمله سركشى، ظلم و تكبر آمده است: چون بشر در معرض آفات متعدد اخلاقى و بيمارىهاى روانى قرار دارد، خداوند متعال به وسيلۀ نماز و دعا بندگان مؤمن خود را از گرفتارى در دامان اين صفات شيطانى حفظ و حراست مىكند. 2
3. انس و لذت: در نهج البلاغه از آثار دعا لذت راز و نياز با پروردگار ذكر شده است.اگر شرايط دعا رعايت شود، هم دعا به هدف اجابت مىرسد و هم داعى از ارتباط با يگانۀ خالق هستى لذت مىبرد، همانطورى كه مولاى متقيان فرمود: خدايا ياد تو مونس اهل ايمان است و اگر سختىها بر آنان فرو ريزد به تو پناه مىبرند. 3
4. خوديابى: انسان وقتى رو به درگاه الهى مىكند، خود واقعى خويش را نيز كه پرتوى از عالم ربوبى است «وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي» باز مىيابد و هر چه بيشتر با ياد خدا انس پيدا مىكند، به همان اندازه با خود واقعى و ملكوتى آشنا مىشود.
«وَ لاٰ تَكُونُوا كَالَّذِينَ نَسُوا اللّٰهَ فَأَنْسٰاهُمْ أَنْفُسَهُمْ ». 4 و مانند كسانى نباشيد كه خدا را فراموش كردند و خداوند نيز آنان را از ياد خودشان برد.
5 . نورانيت و بصيرت دل.
6 . زهد و وارستگى از لذات مادى.