725ارتباط است كه زاير روح خود را صفا بخشيده و صيقل مىدهد و از كدورتها و پليدىها، خالص و پاك مىگردد. مقالۀ حاضر تلاشى در اين زمينه است تا نقش زيارت و دعا را به عنوان دو عامل معنوى در سلامت روح و بهداشت روان انسانها مورد بررسى قرار دهد، باشد كه گامى مفيد در ارائۀ راه و روشى بهتر براى دستيابى به آرامش روح و روان و در نتيجه سلامت جامعه باشد.
زيارت در لغت و اصطلاح
زيارت، به مشاهد متبرك و بقعهها رفتن و دعايى كه به عنوان تشرف باطنى براى امامها و امامزادهها و اولياى خدا خوانند، بكار برده مىشود. زيارت به حج و مسافرت به مشاهد متبرك و كسب فيض از قبور منور ائمۀ هدى عليهم السلام نيز معنى شده است. البته زيارت، سفر و بازديد از اماكن و شخصيتها در ملل و فرهنگهاى مختلف نيز وجود دارد و به ديدار و ملاقات پادشاهان و بزرگان رفتن نيز زيارت خوانده شده است.
همچنين دهخدا در لغت نامۀ خود زيارتكده را به معنى مزار و زيارتگاه تعريف كرده است. رفت از آنجا و برگ راه ساخت به زيارتگه مقدس تاخت
(نظامى) 1
اقسام زيارت
زيارت در لغتنامۀ دهخدا به دو قسم تقسيم شده است:
الف) گاه زاير در زيارت خود مطالب و نيازهاى خود را از زبان دل به پيشگاه الهى اظهار مىدارد كه اين نوع را «دعاى غير مأثور يا غير وارده» مىنامند.
ب) مواردى هست كه زاير و داعى مطالب و نيازهاى خود را از قول خود بيان