711مفهومى آن يك نوع مبادلۀ فرهنگى نيز محسوب مىشود. اگرچه شايد از اين آداب و رسوم تقليد همه جانبه نشود، اما حداقل اين مزيت را خواهد داشت كه افراد با رسوم گوناگون آشنا مىشوند، به خصوص آداب و رسومى كه مخصوص اعمال زيارت و مربوط با آن است. همينطور به وجود آمدن واژههايى چون رواق، شبستان، ضريح، صحن و... كه مخصوص چنين محيطهاى مذهبى مىباشد، سبب گسترش واژههاى مذهبى شده و از ديگر جنبههاى كاركردهاى فرهنگى امامزاده مىباشد.
ه) كاركردهاى سياسى و اجتماعى
شيعه همواره اقليتى بوده كه در طول تاريخ، سياست و مسايل سياسى، اجتماعى با روح و اعتقادات اين گروه در هم آميخته است. شيعه اولاً از طرفى مدعى حكومت بوده و از طرف ديگر شرايط و زمينههاى مساعد براى به دستگيرى قدرت وجود نداشته است. ثانياً هيچگاه از اصول خود كوتاه نمىآمده و اهل سازش و مصالحه نيز نبوده است. و ثالثاً به دلايل فوق هميشه درگير مخالفتها و مبارزه با قدرتهاى سياسى زمان خود بوده است. در هر حال با توجه به مشكلات سياسى و اجتماعى، زيارت نقش بسيار مهمى ايفا مىنمايد كه به چند نقش عمده اشاره مىشود:
1. بالا بردن ظرفيت و توان مخاطبين در برابر مشكلات و سختىها.
2. اميد و اميدوارى در شرايط سخت و طاقتفرساى بحرانى در جامعۀ شيعى.
3. زنده نگه داشتن روحيات حماسى و دلاورى و شجاعت در افراد و رواج و ادامۀ آن.
4. ترويج روحيۀ حقطلبى و عدالتخواهى و تأكيد بر احقاق حق و اجراى عدالت به عنوان مهمترين آرمان شيعه.
5. احياى روحيۀ انتقام با تبيين ظلمها و ستمهايى كه بر ائمۀ شيعه عليهم السلام و پيروان آنها در طول تاريخ رفته است.