682راهاندازى مىكند، ورود اين اطلاعات به حافظه كوتاه مدت شخص و درك دوبارۀ او از اين اطلاعات، سبب آرامش خاطر و كاهش استرس (اولااويرى، 1997؛ استين، 1997)، پايين آمدن ضربان قلب و فشار خون (بنسون، 1978)، درمان افسردگى (مورلى، 2003)، سلامت جسمانى (بانيتا و همكاران، 2007)، بهبود سريع پس از عمل جراحى قلب باز (ترنسى و ويليارد، 2007)، بهبود زوال عقل (ونسى، 2005)، مديريت درد ( آنرو، 2007) و به همدلى، بينش اخلاقى، خوشبينى و ديگر رفتارهاى مثبت (مك نامارا، 2002) منجر مىگردد.
نتيجه گيرى
در آيات مختلف قرآن كريم و سخنان پيامبر بزرگوار اسلام حضرت محمّد صلى الله عليه و آله و ائمۀ اطهار عليهم السلام بر اهميت، نقش و جايگاه دعا تأكيد شده است. پژوهشگران در حوزههاى مختلف، بهويژه روانشناسى، فيزيولوژى و پزشكى در سالهاى اخير به بررسى دقيق تأثير دعا بر انسان پرداختهاند. يافتههاى روانشناسان در حوزۀ شناختى نيز كمك قابل توجهى به درك هر چه بهتر فرايندهاى ذهنى از جمله دعا كرده است.
سيستم پردازش اطلاعات انسان از دو بخش سخت افزار (مغز) و نرمافزار (فرايندهاى شناختى) تشكيل شده است. بررسىها با تجهيزات پيشرفته از جمله FMRI نشان مىدهد كه بخش پيشانى، منطقۀ قدامى و ميانى سينگولا در مغز، جايگاه پردازش اطلاعات مربوط به دعا مىباشد. از سوى ديگر، كشف انواع حافظه (حسى، كوتاه مدت و بلند مدت يا معنايى) و نحوۀ ارتباط آن و همچنين الگوهاى شناختى (نظير الگوى فرايند، پردازش مرحلههاى متوالى و پردازش موازى) كه پژوهشگران حوزۀ روانشناسى شناختى مطرح كردهاند، به درك بهتر از نحوۀ فرايندهاى شناختى در دعا كمك مىكند.
شخص در هنگام دعا خواندن، در جايگاه مشخصى از مغز او برانگيختگى و فعاليت آغاز مىشود. اين فعاليت شامل پردازش هر يك از كلمات در دعا مىباشد،