6607. تأسى به امام على عليه السلام كه امام صادق عليه السلام فرمود: «

كان أمير المؤمنين رجلاً دعّاء »؛ ¹امير المؤمنين بسيار دعا مى‌كرد.

دوم: كشيدن دست‌ها به صورت. ابن قداح از امام صادق عليه السلام نقل مى‌كند: «

ما ابرز عبداً يده إلى اللّٰه العزيز الجبّار إلّااستحيى اللّٰه أن يردّها صفراً فإذا دعا أحدكم فلا يرد يده حتّى يمسح على وجهه و رأسه »؛ ² بنده دستش را به سوى خدا دراز نمى‌كند، مگر اين كه خداوند حيا مى‌كند آن را خالى برگرداند، وقتى دعا مى‌كنيد دست خود را به سر و صورت بكشيد.

سوم: دعا را با صلوات ختم كند. ³

چهارم: بعد از دعا بگويد: « ما شاء اللّٰه لا حول و لا قوّة إلّاباللّٰه ». ⁴

پنجم: پس از دعا بهتر از قبل از دعا باشد. چه بسا گناهان بعد از دعا مانع استجابت دعا شود. در ادعيۀ اهل بيت آمده: «أعوذ بك من الذنوب التى تردّ الدعا»؛ ⁵ پناه مى‌برم به تو از گناهانى كه مانع استجابت دعا مى‌شود. گناهانى كه مانع قبولى دعا مى‌شود، عبارت‌اند از: سوء نيت، پليدى باطن، نفاق با برادران، عدم اعتقاد به اجابت دعا، به تأخير انداختن نمازها تا اين كه وقت آن بگذرد. ⁶