1129
دعا در اديان
دعا در دين زرتشت
در كتاب مقدس زرتشتيان (اوستا) متونى است كه نحوه و طريقۀ پرستش و عبادات و آداب و رسوم مذهبى را معيّن مى‌كند. قسمت بزرگى از متون موجود حتى امروزه در جوامع زرتشتى ايران و هند به صورت دعا و نيايش در مراسم گوناگون مذهبى خوانده مى‌شود. بر هر زرتشتى مؤمنى فرض است كه در هر بيست‌وچهار ساعت كه به پنج دوره يا گاه تقسيم مى‌شود، ادعيه و مناجات‌هاى خاصى بخوانند. اين ادعيه و مراسم كه بندگى يا فرضيات خوانده مى‌شود، با سرودن ادعيه و نيايش‌هايى در ستايش و تمجيد اورمزد همراه است. امروزه اكثر زرتشتيان به خواندن ادعيه در صبحگاه و شامگاه اكتفا مى‌كنند.
دعا در دين مسيحيت
مسيحيان معتقدند كه دعا همان خدمتى است كه افراد انسانى به عنوان وظيفه و تكليف دينى، به در خانۀ خداى خود بجاى مى‌آورند. بسيارى از دعاها مشتمل بر عبارت (شكوه و عظمت بر خداوند) و يا حمد و آداب مذهبى، اقرار به گناهان، انكسار و توبه است. دعا و ثناى الهى به صورت رسمى و مدون آن از قبيل مراسم و آيين‌هاى دعا در كليسا محدود نمى‌شود، بلكه همواره به صورت فردى و جمعى به نيايش در مى‌آيد. يك چنين مراسم دعا و نيايشى براى يهوديان نيز وجود دارد كه در كنيسه‌ها برگزار مى‌گردد.
دعا در دين اسلام
دعا در دين اسلام از اهميت فوق‌العاده‌اى برخوردار است به طورى‌كه در مقايسۀ ارزش دعا با ساير اعمال و نيز فوايد دنيوى و اخروى آنها، عنايت خاص اسلام را به دعا مى‌توان دريافت. دعا به عنوان اصلى‌ترين نياز معنوى انسان‌ها براى رسيدن به اوج كمالات روحى و قلبى و آمادگى براى عروج، از جاذبه‌هاى دروغين و پست دنياى مادى به قرب و بقاى الهى است. در اسلام دربارۀ همه چيز و همه جا و همه