230
بيستوهشت آذر /دهم ذيحجه
حجاج بيت الله الحرام، دروقوفى اختيارى، حضور معنادار خويش را در مشعر به ثبت مى رسانند و با تابش اولين اشعۀ خورشيد، از اين منطقه خارج مىشوند و با گذر از مسير 2/5 كيلومترى مشعر، به وادى (كم عرض) محسِّر رسيده و از آنجا به منا وارد مىشوند. ابتداى عرفات، انتهاى عرفات، ابتداى مزدلفه ، انتهاى مزدلفه و ابتداى منا با تابلوهاى بزرگى مشخص شده است. به كاروانهاى ايرانى توصيه شده تا زنان و افراد ضعيف يا بيمار را شب هنگام از عرفات بهطور مستقيم به سمت جمرات ببرند تا آنها جمرۀ عقبه را رمى كرده و زودتر و پيش از شلوغىِ منا، در كاروانها مستقر شوند. بهطور معمول، اين كار منظم صورت مىگيرد. ساير حجاج نيز پس از رسيدن به منا، در چادرهاى مشخص مستقر مىشوند تا پس ازصرف صبحانه، آمادۀ حركت به سمت جمرات براى رمى نمادهاى شياطين كوچك، ميانى و بزرگ شوند.
«منا» به معنى «آرزو» نام درۀ طولانى و وسيعى است كه درادامۀ مشعرالحرام واقع است و از آن، با عنوان سرزمين آرزوها ياد مىشود.
مى گويند در اين مكان از حضرت آدم(ع)، آن زمان كه از بهشت بر زمين آمد، از آرزوهايش سؤال شد و از همين رو اين سرزمين را «منا» مىنامند.
برخى، اين سرزمين را مكان بهرهگيرى حاجيان از مناسك حج و دستيابى به