221بر راستى و درستكردارى و درستانديشى، و با كمك خواستن از خداوند، دلِ مشتاق خود را در فضاى توحيد و معنويتِ ناب، به پرواز درآورند و براى پايدارى در راه خدا و صراط مستقيم، توشه بگيرند.
اينجا كانون توحيد حقيقى و خالص است. در اينجا است كه ابراهيمخليل عليهالسلام، با آوردن پارهى تن خود به قربانگاه،مظهرى از توحيد را كه غلبه بر نفس خود و تسليم محض در برابر امر الهى است،براى همهى موحدان در سراسر تاريخ جهان به يادگار گذاشت. و در اينجاست كه حضرت محمد مصطفى صلىاللهعليهوآله در برابر مستكبران زمان و خداوندان زر و زور،پرچم توحيد را برافراشت و بيزارى از طاغوت را در كنار ايمان به خدا، شرط نجات و رستگارى شمرد: فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطّٰاغُوتِ وَ يُؤْمِنْ بِاللّٰهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقىٰ ..
حج، بازخوانى و فراگيرى اين درسهاى بزرگ است. برائت از مشركان و بيزارى از بتها و بُتگران،روح حاكم بر حجّ مؤمنان است. جاىجاىِ حج،نمايشگر دلسپردن به خدا و سعى و تلاش در راه او،و برائت از شيطان و رمى و طرد او و جبههگيرى در برابر اوست. و جاىجاى حج، مظهر اتحاد و انسجام اهل قبله و رنگ باختنِ تفاوتهاى طبيعى و اعتبارى، و برجستهشدن وحدت و برادرى حقيقى و ايمانى آنها است.
اينها درسهائى است كه ما مسلمانان از هر نقطهى جهان بايد فرا گيريم و بر اساس آن براى زندگى و آيندهى خود برنامهريزى كنيم.
قرآن،جبههگيرى مقتدرانه در برابر دشمنان، عطوفت و مهربانى در ميانهى مؤمنان وعبوديت وخشوع دربرابرخداوندرا سهنشانهى جامعهى اسلامى دانسته است:
مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللّٰهِ وَ الَّذِينَ مَعَهُ أَشِدّٰاءُ عَلَى الْكُفّٰارِ رُحَمٰاءُ بَيْنَهُمْ تَرٰاهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً يَبْتَغُونَ فَضْلاً مِنَ اللّٰهِ وَ رِضْوٰاناً.. اين، سه ركن اصلى براى برافراشتن پيكرهى عزتمند و باشكوه امت اسلامى است.
همهى آحاد مسلمان با توجه به اين حقيقت،ميتوانند آسيبهاى كنونى دنياى اسلام را به درستى بشناسند.
امروز دشمن غدّار امت اسلامى، گردانندگان مراكز استكبارى و قدرتهاى