182لوط عليهما السلام به سوى سرزمينى پر خير و بركت، چنين آمده است:

«وَ نَجَّيْنٰاهُ وَ لُوطاً إِلَى الْأَرْضِ الَّتِي بٰارَكْنٰا فِيهٰا لِلْعٰالَمِينَ »؛ ¹

«ابراهيم و لوط را براى رفتن به سرزمينى كه براى جهانيان داراى خير و بركت است، نجات داديم.»

در روايات تاريخى آمده است: آن سرزمين مورد نظر، شام بوده است.

زكريّا

او از پيامبران بزرگ الهى بوده و در قرآن كريم مطالب جالبى دربارۀ شخصيت وى آمده است. زكريا پدر يحيىٰ و شوهر خالۀ حضرت مريم، مادر حضرت عيسىٰ عليه السلام بوده، وى مردى عابد و در بيت‌المقدس همواره معتكف بوده و كفالت مريم را نيز به عهده داشته است.

در منزلت و تقرب او به درگاه الهى، همين بس كه او پس از رسيدن به سن كهولت و با وصف نازايى همسرش، از سوى پروردگار به داشتن فرزند بشارت داده مى‌شود و خداوند يحيى را به او عطا مى‌كند:

«رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعٰاءِ»؛ ²

«پروردگارا! براى من از جانب خود، فرزندى پاكيزه ببخشاى كه تو شنواى دعايى.»

گويند زكريا در جستجوى فرزندش يحيىٰ كه به دست طاغوت گرفتار