128
امام سجّاد عليه السلام در دمشق
على بن الحسين زينالعابدين ملقب به سجاد چهارمين پيشواى معصوم شيعه است. او در پنجم شعبان سال سى و هفت در مدينه متولد شد. و در حادثۀ جانگداز كربلا بيمار و بسترى بود و لذا با اينكه همۀ جوانان و مردان، شهيد شدند، او به علّت عدم شركت در جنگ، زنده بماند و همراه بقيۀ اهل بيت حسين بن على عليه السلام اسير شد.
از جريانات مهمّ كه براى امام در ايام اسارت در شام و دمشق، اتفاق افتاد سخنرانى آن امام مظلوم است در مسجد جامع دمشق كه در واقع بنىاميه و يزيد را رسوا ساخت و ما به بخشى از آن خطبه اشاره مىكنيم.
«... ايها الناس اعطينا ستّاً و فضّلنا بسبع: اعطينا العلم و الحلم والسماحة والفصاحة والشجاعة والمحبة فى قلوب المؤمنين و فضلنا بأن منّا النبى المختار محمداً و منّا الصديق و منّا الطيّار و منّا اسداللّٰه و اسد رسوله و منّا سبطا هذه الأمة ... .
ايها الناس انا ابن مكه و منىٰ، انا ابن زمزم و صفا انا ابن من حمل الركن باطراف الرداء ...» 1
«اى مردم، شش چيز به ما عطا شده و به هفت امتياز، برترى داريم: علم، حلم، سخاوت، فصاحت، شجاعت، و دوستى مردم مؤمن به ما عطا شده است. پيامبر برگزيدۀ خدا محمد صلى الله عليه و آله از ما است. صديق از ماست و جعفر طيار از خاندان ماست. شير خدا و رسول خدا از ماست. دو سبط اين امت از ميان ماست...