113گويند ابراهيم در آن روستا ديده به جهان گشوده است و از غارى كه در كوه بوده به آسمان نگريسته و راجع به خورشيد و ماه و ستارگان، سخن گفته است. ¹

ليكن صحيح آن است كه حضرت ابراهيم در بابل، كه از آبادى‌هاى عراق بوده، به‌دنيا آمده، هرچند كه بعداً به شام هجرت فرموده است.

قرآن كريم فرمود: «وَ نَجَّيْنٰاهُ وَ لُوطاً إِلَى الْأَرْضِ الَّتِي بٰارَكْنٰا فِيهٰا لِلْعٰالَمِينَ ». ²

«ابراهيم و لوط را به سرزمينى كه براى همۀ جهانيان با بركت است، هجرت داديم.»

به عقيدۀ برخى مفسران، آن سرزمين كه هجرتگاه ابراهيم و لوط عليهما السلام بوده، سرزمين شام و حلب بوده است.

ربوه

چنانكه قبلاً اشاره كرديم، ربوه تپه‌اى است كه پناهگاه حضرت مريم و عيسى عليهما السلام بوده و در كوه قاسيون قرار دارد. مفسران در تفسير اين آيه ربوه را، همان تپه‌اى واقع در قاسيون مى‌دانند كه خداوند فرمود: «وَ آوَيْنٰاهُمٰا إِلىٰ رَبْوَةٍ ذٰاتِ قَرٰارٍ وَ مَعِينٍ »؛ ³«ما آن دو را به تپه‌اى آرامش بخش و داراى آب گوارا، پناه داديم.»

ابن بطوطه مى‌نويسد: ربوه، از زيباترين منظره‌ها و تفريحگاه‌هاى