88است. از طبيعت بىجان كه با رويش جوانهها و دميدن روح بهار، طراوت و سرزندگى مىيابد و از پايدار نبودن جاه و مقامها، به ماهيت اين سراى گذر، پى مىبرد. در نتيجه، از خواب غفلت برمىخيزد و خود را براى روزى آماده مىكند كه مال و فرزند به يارى انسان نمىشتابند. بلكه قلب سليم و پرهيزگارى، دستگير انسان است. پيامبر اسلام، كسانى را كه از گذر زمان و فراز و فرودهاى روزگار پند نمىگيرند، نكوهش مىكند و مىفرمايد:
اَغْفَلُ النّٰاسُ مَنْ لَمْ يَتَّعِظْ بِتَغَيُّرِ الدُّنْيٰا مِنْ حالٍ إِلى حٰالٍ. 1
غافلترين مردم كسى است كه از دگرگونىهاى دنيا پند نگيرد.
دنياگرايى
مردم دنيا پرست بسيارند و افراد دنيادار هم بىشمار. تمام فكر اين افراد در دايره ماديات سير مىكند و انديشه آنان از شهوتها فراتر نمىرود. اگر از دين سخن مىگويند، بسيار سطحى و گذرا است. آنان دين را هم وسيله دستيابى به اهداف دنيوى خويش قرار دادهاند. اگر ميان دين و دنيايشان تزاحمى پيش آيد و مجبور شوند يكى را برگزينند، حتماً در پى دنيا خواهند رفت. در صورت به مخاطره افتادن دينشان، هيچ حساسيتى نشان نمىدهند و بىاعتنا از كنار آن مىگذرند، ولى شتابان به دور دنيا مىچرخند و تمام نيروى خود را به كار مىگيرند تا توشه دنيايى را به دست آورند. حتى در اين راه از ستمگرى و حقكشى، نيرنگ و مانند آن هم روىگردان نيستند. آنان نمىدانند كه چه گوهرهاى ارزشمندى را در راه به دست آوردن مال ناچيز دنيا هدر دادهاند. پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله براى پيشگيرى از اين وضعيت اجتماعى و بر حذر بودن از اينگونه افراد مىفرمايد: