64توسعه زندگى خود به كار گيرد، در خيالها و اوهام هزينه مىكند. موضوع اينكه فلانى چه مىكند، چه معاملهاى انجام داده، چقدر سود برده و چقدر مال و منال اندوخته است، نه تنها فايدهاى ندارد، بلكه مايه نگرانى فرد مىشود و گاهى درصدد مقايسه برمىآيد. گاهى هم دچار ترديد در روزىرسانى خداوند مىشود و به همين سبب، خود و ديگران را سرزنش مىكند. رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله دراينباره مىفرمايد:
مَنْ مَدَّ عَيْنَيْهِ الَى مَا فِي ايْدِى النّٰاسِ مِنْ دُنْيٰاُهم طٰالَ حُزْنُهُ وَ سَخَطَ مَا قَسَّمَ اللّٰهُ لَهُ مِنْ رِزْقِهِ وَ تَنَغَّصَ عَلَيْهِ عَيْشُهُ. 1
كسى كه به مال و منال مردم چشم داشته باشد، غم و اندوه او طولانى مىشود و از رزقى كه خدا براى او مقرر فرموده است، خشمناك مىگردد و زندگى براى او تيره مىشود.
ح
حفظ آبرو
آبرو براى هر انسانى مسئله با اهميتى است كه براى حفظ آن حاضر است جان خود را فدا كند. آبروى انسان، بزرگترين تكيه گاه شخصيت اوست، ولى متأسفانه در بعضى موارد، بجا يا نابجا، چنان آبروى افراد بر باد مىرود كه تا پايان عمر از زير بار سنگين بىآبرويى خارج نمىشوند. در اين حال فكر مىكنند همه حيثيت آنان لكهدار شده است و زبانزد خاص و عام گشتهاند. به اين دليل از مشاركت دست مىكشند و خود را از ديگران پنهان مىسازند. چه پسنديده است حتى در مواردى كه فرد، اشتباهى انجام داده است، گونهاى با او رفتار شود كه آبرويش محفوظ بماند. به يقين، اگر كسى، حيثيت بىگناهى را