132
قضاوت
قضاوت، يكى از مهمترين پستهاى اجتماعى است. قضاوت درست، زمينهساز گسترش عدالت در جامعه اسلامى و بازستاندن حق مظلوم از ظالم است. به دليل حساسيت و ظرافت موجود در قضاوت، اين كار از عهده هر كسى ساخته نيست؛ زيرا ممكن است به دليل كوچكترين بىتوجهى در صدور حكم، بنيان خانوادهها متزلزل و انسان بىگناهى گرفتار شود. بر اين اساس، اسلام افزون بر لازم دانستن علم و عدالت و صبر و شجاعت براى قاضى، به صدور زمان حكم نيز توجه كرده است. اسلام مىخواهد قاضى در بهترين شرايط ممكن و با فراغت بال، به دور از هرگونه حب و بغض، تصميم بگيرد و حكم صادر كند. رسول خدا صلى الله عليه و آله در بيانى شيوا درباره اهميت شغل قضاوت مىفرمايد:
مَنْ جُعِلَ قٰاضياً فَقَد ذُبِحَ بِغَيْرِ سِكّينٍ. 1
هركس را قاضى قرار دهند، مانند آن است كه با چيزى جز چاقو، او را ذبح كردهاند.
قناعت
قناعتپيشگان در برابر حوادثى كه به گونهاى شرف و عزّت آنان را به خطر مىاندازد، پايدارند. قناعت، فرصت مناسبى را براى آدمى فراهم مىكند تا جنبههاى معنوى خويش را تقويت كند و به آسايش و خوشبختى جاودان برسد. قناعت از حرص و آزمندى انسان پيشگيرى مىكند و به او اعتدال مىبخشد. فرد قانع، وقت گرانبهاى خود را صرف خواستههاى نابجا نمىكند