116
شكار بىدليل حيوانات
هر انسان باعاطفهاى، در غير موارد ضرورت، از شكار حيوانات بيزار است.
بعضى افراد نيز هستند كه اين كار را وسيله تفريح و خوشگذرانى خود قرار مىدهند و از ريختن خون حيوانات لذت مىبرند. چه بسا حيوانى را شكار مىكنند كه بچههايش در انتظار او لحظه شمارى مىكنند. كدام وجدانِ بشرى مىپذيرد پرندهاى را كه براى جوجههايش دانه مىبرد، به خون غرقه كنند؟ اين كار به تدريج، سبب قساوت قلب مىشود و انسان را از مقام انسانيت فرسنگها دور مىسازد. پيامبر مهربان اسلام مىفرمايد:
مَنْ قَتَلَ عُصْفُوراً بِغَيْرِ حَقٍّ سَأَلَهُ اللّٰهُ عَنْهُ يَوْمَ القِيٰامَةِ. 1
هر كس گنجشكى را به ناحق بكشد، خداوند در روز قيامت از او بازخواست مىكند.
شكر نعمت
نعمتهاى الهى بسيار ارزشمند است و انسان زمانى به اهميت آنها پى مىبرد كه در حادثهاى ناخوشايند، عضوى از بدن خود يا نعمتى از نعمتهاى مادى را به طور موقت يا دايم از دست بدهد. اينگونه است كه درمىيابد چه نعمت بزرگى را از دست داده است. انسان شاكر و مخلص، با عمل خود، ديگران را نيز از حالت غفلت و بىخبرى بيرون مىآورد و به فكر و تأمل در قدرت لايزال الهى وا مىدارد.
البته بايد دقت شود كه آشكار ساختن شكر، جنبه ريا و خودنمايى پيدا نكند.
رسول گرامى اسلام در توصيه به سپاسگزارى آشكار از نعمت الهى مىفرمايد:
مِنْ شُكْرِ النِّعْمَةِ إِفْشٰاؤُها. 2
از مصداقهاى شكر نعمت، آشكار كردن آن است.