79ولايت و روز بيعت گرفتن بر اين فرمان آسمانى است.

اين آيه دربارۀ انتصاب جانشين و ماجراى غدير خم است.

شأن نزول

مفسران شيعه و سنى و نيز سيره نويسان مسلمان نوشته‌اند: اين آيه در مورد نصب على بن ابى‌طالب عليه السلام بعد از رسول خدا به امامت مسلمانان نازل شده است. ¹

اين‌گونه خطاب مؤكد «يٰا أَيُّهَا الرَّسُولُ » درقرآن فقط دوبارآمده است؛ يكى در اين آيه و ديگرى در آيۀ 41 همين سوره.

از لحن آيه به خوبى آشكار است كه خداوند پيش از نزول اين آيه، پيام بسيار مهمى را بر پيامبر صلى الله عليه و آله نازل كرده بود و آن حضرت از ابلاغ صريح آن به مردم نگران بود و بيم آن داشت كه با واكنش نامطلوب مردم روبه‌رو شود و اساس دين، به خاطر دو دستگى به خطر افتد. در اين آيه تأكيد مى‌كند كه اگر او اين پيام را ابلاغ نكند، اصل رسالت را نرسانده است! و اين امر با خود رسالت برابرى مى‌كند. خداوند در ضمن اين تأكيد تهديدآميز، به پيامبر اطمينان مى‌دهد كه او را از گزند مردم حفظ خواهد كرد و به كافران فرصت نخواهد داد كه دست به كارى بزنند، لذا فرمود:

اى رسول ، آنچه از جانب پروردگارت به تو نازل شده، به مردم ابلاغ كن؛ «يٰا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مٰا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ » وگرنه رسالت او را