57وقتى قريش در جنگ بدر با دادن هفتاد كشته و هفتاد اسير شكست خوردند ابوسفيان به مردم مكّه اعلام كرد كه تا از قاتلان بدر انتقام نگيريم برجاى نخواهيم نشست و شعار «تا انتقام نگيريم برجاى نخواهيم نشست» و شعار «انتقام، انتقام» در شهر مكه طنين‌انداز بود، تا اين‌كه در سال سوم هجرت با سه هزار سوار و دو هزار پياده، با تجهيزات كافى به قصد جنگ به سوى مدينه روان شدند. آن‌ها براى تحريك عواطف لشكريان خود، بت‌هاى بزرگ و زنان را با خود همراه كردند. ¹

عباس، عموى پيامبر، كه هنوز اسلام نياورده بود، به سرعت پيامبر صلى الله عليه و آله را از قصد مهاجمان مكه باخبر ساخت. پيامبر موضوع مقابله با كفّار را با مسلمانان به مشورت گذاشت. در اين ميان، دو نفر كه پيامبر صلى الله عليه و آله آن‌ها را براى كسب اطلاع از اوضاع لشكريان مكه بيرون فرستاده بود، گزارش آوردند كه سپاه نيرومند مكه به فرماندهى ابوسفيان، به قصد مدينه حركت كرده‌اند. عدّه‌اى از مسلمانان مى‌گفتند ما در مدينه بمانيم و در كوچه‌هاى شهر با دشمنان بجنگيم تا از نيروى زنان و كنيزان نيز استفاده كنيم. به ويژه، عبداللّٰه بن ابىّ سركردۀ منافقان روى اين نظر تأكيد داشت، ولى گروهى از جوانان و جنگجويان با اين رأى مخالف بودند. سعدبن معاذ وعده‌اى از قبيلۀ اوس گفتند: اى پيامبرخدا، زمانى كه بت‌پرست بوديم كسى از عرب جرأت حمله به ما را نداشت و اكنون كه تو در ميان ما هستى، چگونه مى‌توانند بر ما پيروز شوند؟! بنابراين، ما از شهر خارج مى‌شويم و با آن‌ها مى‌جنگيم. و هر كه كشته شود شهيد است و هر كه زنده بماند به افتخار