124خداوند در اين آيات، به اهميت كعبه و نقش آن در ساماندهى معنوى، اجتماعى و اقتصادى مردم مىپردازد.
در آيات پيش، دربارۀ تحريم صيد بر كسى كه در حال احرام است صحبت شد. رابطۀ اين آيات با آيات پيش، آن است كه خدا براى حفظ طيور و وحوش در حريم كعبه، صيد آنها را ممنوع كرد و در اين آيه مىخواهد بفرمايد: وقتى امنيّت حيوانات بايد رعايت شود، بهطريق اولى بايد امنيت انسانها نيز مراعات گردد تا بتوانند در سايۀ آن، دنيا و آخرتشان را سامان دهند. لذا در اين آيه به اهميت مكه و اثر آن در ساماندهى اجتماعى مسلمانان اشاره كرده مىفرمايد: خداوند كعبه را خانۀ امن در جهت مصالح و منافع مردم و براى اصلاح امور سياسى و اجتماعى جامعۀ مسلمانان قرار داد؛ «جَعَلَ اللّٰهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرٰامَ قِيٰاماً لِلنّٰاسِ » كه اينها مفهوم قيام و جنگ در آن ممنوع است تا آسايش مردم مختل نشود و مال و جان آنها در امان باشد. در «مجمعالبيان»، آن را معاش و امور كسب و كار دانسته است. 1 در اين آيه، چهار عامل براى قوام زندگى مردم آمده است:
الف: كعبه محلّ تجارت بين المللى و محلّ زيارت و عبادت عمومى است.
ب: جنگ در ماههاى حرام ممنوع است و خوف و ناامنى از ميان مىرود.
ج: قربانىها، معاش خوبى براى مستمندان است. مردم به راحتى به